Na vier keer de maidenspeech te hebben uitgesteld omdat men bij het indienen van een motie slechts 2 minuten spreektijd krijgt, heb ik mijn maidenspeech gehouden tijdens de begrotingsbehandeling van V&W, onderdeel water. Na afloop wordt altijd kort geschorst voor felicitaties door collega's en in dit geval de minister en de staatssecretaris van V&W.

Inbreng

Mevrouw de voorzitter, geachte collega afgevaardigen,

Een ieder die achter dit katheder van de Tweede Kamer mag staan, heeft dat niet alleen aan zich zelf te danken.
Persoonlijk denk ik met dankbaarheid terug aan mijn ouders die er helaas niet meer zijn. Dankbaar voor hetgeen zij mij hebben meegegeven; Zeeuwse eenvoud, nuchterheid en standvastigheid. De waarden van het christelijk geloof, de blijde boodschap van het Evangelie wat nog steeds de krachtbron van mijn leven is.

Wie het ook heeft mogelijk gemaakt dat ik hier sta is mijn echtgenote Annemiek die het nodige inlevert voor onze gezamenlijke passie ‘de politiek’.

Maar in de eerste plaats staan wij hier natuurlijk achter dit katheder dankzij onze kiezers. Burgers die ons hun vertrouwen hebben gegeven om hen hier te vertegenwoordigen. Te staan voor hun zaak. Wat mogen zij van ons verwachten?

Ik had daar vroeger al een heel duidelijke mening over. En ik werd daar aan herinnerd toen ik op zolder een oude foto collage uit die tijd tegenkwam. Deze hangt nu op mijn kamer. Het was rond 1991. De periode van het derde kabinet Lubbers. Het CDA was op het toppunt van haar macht of misschien was ze net over de top. In die tijd was er een fractievoorzitter van het CDA in de Eerste Kamer, wijlen Ad Kaland. Een dorpsgenoot van mij. We komen beiden uit Zoutelande. Ad Kaland sprak in die tijd over het stemvee aan de overkant. En wij waren dat als CDA jongeren helemaal met hem eens. Die Tweede Kamerleden dat waren goedbetaalde ambtenaren, slippendragers van het kabinet. We wilden weer echte onafhankelijke volksvertegenwoordigers. Dat inspireerde ons als jongeren tot een actie met een kudde schapen op het Binnenhof. Op de foto’s kun je ons nog zien staan met spandoeken met leuzen als “Nee tegen stemvee”, “Schapen Generaal” en “Durf eens een zwart schaap te zijn”.
16 jaar later sta ik hier nu zelf. Bekleed ik het hoogste ambt, namelijk lid van de Tweede Kamer. Maar ik besef wel dat we die titel elke dag weer moeten verdienen, hier achter dit katheder en elders in het land. Staan voor onze zaak, onze principes en onze idealen. De rug recht houden, niet buigen voor druk van boven af. Maar ook niet mee waaien met alle winden. Met ons optreden staat niets minder op het spel dan de geloofwaardigheid van onze representatieve democratie.
Mevrouw de voorzitter, uw illustere voorganger Anne Vondeling sprak de vraag uit; Tweede Kamer, lam of leeuw.
Ik kies voor de leeuw en ik hoop die keuze te maken, elke dag weer, samen met 149 collega’s.