Bericht

18-12-2010Ad Koppejan nog steeds gelukkig in de politiek

De Gelderlander/GPD, 18 december 2010 door Lianne Sleutjes

CDA-Kamerlid Ad Koppejan zag niets in formeren met de PVV en kreeg een storm van kritiek over zich heen. „Ik ben bij mijn idealen gebleven. Dan blijf je het langst gelukkig.”

De Zeeuwse vlag die bij zijn witte villa wappert, is gerafeld en raakt regelmatig verstrikt in de stekels van een meidoorn. Als het te gortig wordt, koopt Ad Koppejan een nieuwe. Een mast zonder blauwwitte vlag? Geen denken aan. Het CDA-Kamerlid, geboren en getogen in Zoutelande, koestert het Zeeuw-zijn. „De rechtlijnigheid. Zeeuwen staan ergens voor.” Zijn website voert een leus van CDA-coryfee Ruud Lubbers: ‘Politiek is niet voor bange mensen’. Koppejan: „Politici moeten een visie hebben op de toekomst. Je moet mensen niet naar de mond praten. Je niet mee laten voeren op de golven van populisme of heersende trends.”

Zijn principes brachten hem in aanvaring met een deel van zijn partij. Hij zag geen heil in formatieonderhandelingen met de anti-islamitische PVV. Dat gold voor meer fractieleden. Maar die uitten zich alleen binnenskamers,
aldus Koppejan. Ab Klink, Kathleen Ferrier en hijzelf spraken zich wel uit. Ze werden tot ‘dissident’ gebombardeerd. Er vielen harde woorden: zij waren ‘verraders’.
De partijtop overwoog hun ontslag. Zo ver kwam het niet. Klink stapte op. Ferrier en Koppejan voegden zich naar tweederde van de CDA-leden, die kozen voor een VVD/CDA-coalitie, gesteund door de PVV. Het tweetal geeft de regering ‘een kans’, maar houdt in de gaten of dit kabinet mensen gelijk behandelt.

De golven gaan niet langer huizenhoog. Kamerleden van CDA, VVD en PVV ontmoetten elkaar laatst op wat gekscherend een ‘gedoogborrel’ werd genoemd. „Om elkaar beter te leren kennen.” Al te veel wil hij er niet over kwijt. „Maar ik heb er een heel leuk gesprek gehad met Geert Wilders. We hebben gezegd dat we fundamenteel van mening verschillen. Onze visie op de samenleving en op minderheden is anders. Tegelijkertijd hebben we allebei uitgesproken dat we bewondering hadden voor elkaar als politicus.”
Koppejan vindt het niet vreemd met de PVV-leider een gesprek aan te gaan. „Ik bestrijd geen mensen in de politiek, ik bestrijd ideeën. Dat is een fundamenteel onderscheid.
Ik wil met iedereen zo veel mogelijk samenwerken. Mensen denken: ‘Koppejan en de PVV, dat is water en vuur.’ Dat is helemaal niet zo. Soms neem ik inderdaad radicaal afstand van hun ideeën. Maar dat staat een goede omgang met elkaar niet in de weg. Voor mij telt iedereen mee. Daar sluit ik de PVV niet van uit.” Anders zou hij doen wat hij die partij verwijt: een groep aan de kant zetten.
 
Hij ontwaart bij zichzelf juist de neiging op PVV’ers af te stappen. „Ze worden een beetje genegeerd. Dat vind ik niet terecht. Er zit
een aantal heel goede collega’s tussen, met goede kwaliteiten. In persoonlijke relaties kan ik zeggen dat ik op een plezierige manier optrek en samenwerk met PVV-collega’s.
Mijn bezwaar geldt hun ideologie.” Op het CDA-congres zei hij Wilders geen platform te willen bieden, waar deze straffeloos zijn haat tegen de islam kon verkondigen. „Als ik heel eerlijk ben, kan ik niet zeggen
dat Wilders zijn standpunten nu extra heeft geventileerd.”

Op de vraag of er gewenning is opgetreden bij de anti-islamitische boodschap, zwijgt Koppejan. Na zijn fiat aan de coalitie stelde hij de PVV-leider te willen ontmaskeren. „Ik denk dat ik daar niet veel voor hoef te doen, dat gaat vanzelf”, zegt hij nu. „Voor het overige richt ik me liever op het CDA. Wat anderen doen, vind ik minder belangrijk.”
De afgelopen zomer, waarin het CDA onderhandelde met VVD en PVV, ervoer Koppejan als een ‘heftige periode’. De druk was groot. Lange vergaderingen in Den Haag. Verhitte discussies. De kinderen zeiden: ‘We zien pappa meer op tv dan thuis’.

„Maar als je als verkozene in de Kamer zit, moet je je houden aan wat je hebt gezegd. Dan ga ik liever strijdend ten onder dan dat ik mijn geloofwaardigheid verlies. Mensen geven jou hun vertrouwen: ‘Jij, Ad Koppejan, gaat ons vertegenwoordigen’.”
Dat gold in 2009 toen hij zich als enige CDA’er keerde tegen het onder water zetten van de Zeeuws-Vlaamse Hedwigepolder. ‘Geen ontpoldering’, had hij beloofd.
Dat gold in 2010 toen de PVV zich in het centrum van de macht nestelde. „In de politiek moet je betrouwbaar zijn. Trouw. Aan je beginselen, aan je overtuiging, aan je achterban.
Na Klinks vertrek, wat ik nog steeds betreur, vroegen mensen mij: ‘Ad, jij blijft toch wel’. Dat sterkte me om door te gaan. Ik ben in alle discussies bij mezelf gebleven, bij mijn idealen. Als je dat doet in de politiek, blijf je het langst gelukkig.” 


Voor hem is ieder mens van belang. „Geen onderscheid maken op basis van achtergrond,huidskleur, herkomst, land of religie. Mensen die een achtergestelde positie hebben, moeten de kansen krijgen zich te ontwikkelen. Het CDA komt voort uit groepen die zich hebben geëmancipeerd. Katholieken waren begin negentiende eeuw achtergesteld.
Juist door zich te verenigen, hebben zij zich geëmancipeerd. Die kans moet je huidige groepen in de samenleving ook bieden. Iedereen kent de ideologie van de PVV. Die staat daar redelijk haaks op. Zij ziet nieuwe groepen als bedreiging. Zo wil ik er niet naar kijken.”

Zijn zorgen zijn niet weggenomen nu de coalitie regeert met PVV-steun. Het gedoe rondom in opspraak gekomen PVV’ers komt de politieke stabiliteit niet ten goede, vindt hij. Met de PVV-steun heeft het kabinet slechts één zetel meer dan de oppositie. „Maar deze keuze is gemaakt. Een overtuigende meerderheid van de leden vond dat we moesten regeren.”

Hij heeft ‘geenszins’ het gevoel dat hij in een fractie zit die hem liever kwijt dan rijk is. „Nee, nee, nee. Zo is de sfeer absoluut niet. Wat me verwondert, is dat dit beeld bij de buitenwacht bestaat. Mensen vragen me soms bezorgd of ik het nog wel uithoud. De sfeer is even goed en collegiaal als voorheen. Het is er hard aan toegegaan, maar we zijn op een goede manier met elkaar blijven omgaan. Ik heb altijd respect gehad voor mensen met andere standpunten.”

Gold dat omgekeerd ook? „Uiteindelijk wel. We zijn allemaal christendemocraten die het beste willen met de partij en met de samenleving. Dat bindt ons. We zijn die brede volkspartij waarin je ook van mening moet kunnen verschillen.” Hij mag zeggen wat hij wil, hij zegt dat hem geen restricties zijn opgelegd.

Er zijn excuses aangeboden voor de harde woorden. „Ik vergelijk het met een goed huwelijk waarin je wel eens ruzie hebt. De relatie met de fractie kan een stootje hebben. Zaken zijn uitgepraat. Daarom heb ik er vrede mee. Op een gegeven moment is het wat mij betreft: zand erover. Dan kijk ik vooruit.”

Eigenlijk is hij het beu dat steeds wordt gewroet in die formatietijd. „Je moet een periode kunnen afsluiten. Ik ben liever bezig met de toekomst. Ik snap dat CDA-leden zorgen hebben over de samenwerking. Mijn zorgen zijn evenmin weggenomen, maar ik beoordeel het kabinet op zijn daden. Op positief kritische wijze.”

Al sinds zijn 17e zit hij op karate, maar van sporten is de laatste tijd weinig gekomen. „Terwijl mannen van mijn leeftijd hun training bij moeten houden, anders ga je snel achteruit. Maar het is druk met het Kamerwerk in de aanloop naar Kerstmis.”
Hij is lid van drie karatescholen, zodat hij overal kan trainen: in Amsterdam, in Den Haag en in Vlissingen. Karateka Koppejan bezit zowel de bruine als de zwarte band, omdat hij lid is van twee karatebonden.
„Maar dé ontspanning is natuurlijk thuis bij mijn vrouw en kinderen. Dat is het ultieme geluk. Zo doordeweeks in Den Haag moet je niet alleen bezig zijn met werken of in Nieuwspoort rondhangen. Ik ga daar niet iedere avond borrelen. Dat is killing, dat zie ik wel eens bij collega’s.”

Toen hij zijn internetbedrijf nog had in Amsterdam, bleef hij doordeweeks daar, terwijl zijn gezin in Zoutelande woonde.
Hij ontmoette zijn vrouw Annemiek bij de jongerenorganisatie van het CDA. Aanvankelijk woonden ze in Amsterdam. Familieomstandigheden voerden hen terug naar zijn geboortedorp. Zijn moeder, twee jaar weduwe, bleek in 1995 een hersentumor te hebben. „Tegelijkertijd had mijn jongste broer, die in Australië woonde, een virus opgelopen. Hij is nooit meer wakker geworden uit zijn coma. Ik ben hem gaan ophalen. Ze zijn hier op dezelfde dag begraven. Het was een absurde tijd.”
Zijn zus en zwager baatten het familiebedrijf – een hotel en vakantiehuisjes – uit. Koppejan en zijn vrouw verhuisden naar Zoutelande om in de buurt te zijn.
Hij is lid van de Protestantse Kerk in Nederland. Zijn geloof geeft hem houvast. „Daaraan ontleen ik mijn kracht en mijn overtuiging. Ik bid dagelijks. Op moeilijke momenten, maar ook als ik blij en dankbaar ben.”
De zondagen thuis en de kerkdienst zijn voor hem momenten van rust en reflectie. „Even tot je zelf komen, beseffen waar het echt om gaat in het leven.”

Ad (Adriaan
Jacobus) Koppejan

- Geboren: 2 oktober 1962 in
Zoutelande.
- Getrouwd, drie kinderen.
- Opleiding: mavo, havo, vwo
(1983), politicologie (Vrije
Universiteit van Amsterdam,
1983-1990).
- Loopbaan: medewerker
CDA-Kamerlid (1986-1988),
projectmedewerker, bestuurder
Vervoersbond CNV (1991 tot 1995),
projectleider,hoofd communicatie
Havenbedrijf Amsterdam,(1995 tot 1999),
Eigenaar/directeur internetbedrijven
Swinth en E-Grant (1999-2006),
Tweede Kamerlid
CDA (sinds 2006).

Berichtenservice

Wilt u op de hoogte worden gehouden van de polls en andere berichten van Ad Koppejan? Schrijft u zich dan in voor de berichtenservice.